Δεν ειναι η πρώτη φορα που επισκεφτηκα την Λυών, αλλα καθε φορα αυτη η πόλη μου προκαλεί τα ίδια ακριβώς συναισθήματα... κυριαρχει μια ηρεμία απιστευτη, λες και όσα χρόνια και να περάσουν, η Λυών δεν θα χάσει ποτέ τον ξεχωριστό της χαρακτήρα..απλά μεγαλείο..
Πρώτη επίσκεψη, Tête d'Or . Σε μέγεθος, το μεγαλύτερο πάρκο στην Ευρώπη που βρίσκεται μεσα σε πόλη. Τόσο πράσινο είχα καιρό να δω..απολαυστικο.. :)
 

Στο κέντρο του πάρκου, μια μεγάλη λίμνη για βαρκαδα..











Στο κέντρο της πόλης, η Bellecour . Πεζόδρομος, καταστήματα, συγκροτηματάκια να παίζουν τζαζ μουσική.. ο δρόμος καταληγει στην οπερα .





Περπατώντας την πολή υπάρχουν πάντα δυο σημεία αναφορας για προσανατολισμό. Ο Ροδανος (Rhône) ποταμός και ο Σον (Saune).







Στην δυτική πλευρά της πόλης ο λόφος της Φουρβιέρ (Fourvière), γνωστός ως και "λόφος που προσεύχεται" χάρη στην ύπαρξη της βασιλικής Notre Dame de Fourvière, και ο λόφος της Croix-Rousse, γνωστός ως και ο "λόφος που εργάζεται" χάρη στις παραδοσιακές βιοτεχνίες υφασμάτων από μετάξι.




To υλικό δεν ειναι πολυ, αλλα ειναι μια μικρή γευση απο Λυών.. αξίζει εστω και μια επίσκεψη με το Google :Ρ 


το σίγουρο ειναι οτι οι Λυωνέζοι αγαπουν την πόλη τους και αυτο δεν χρειαζεται και πολλα για να το καταλαβεις !